مدح و ولادت پیغمبر اکرم صلیاللهعلیهوآلهوسلّم
وزیده بادِ فروردین مُعطّر شد چمن از گُل ز فیضِ رحمتش آذین، زمین از لاله و سُنبل صدای زمزمه جاری، هم از توصیف و تمجیدش به هر یک شاخه جاءالحق، ترنّم میزند بلبل رسولِ عالَمین آمد، چرا بنشستهای خاموش به یُمنِ حضرتش گشته، زمین مست و زمان مدهوش نسیمِ مُشک بوی او، مُعطّر کرده عالم را صدای سازِ قرآنش،ِ چه زیبا میرسد بر گوش حبیبِ زاهدِ مطلق مُحمّد احمد و محمود جهانِ آفرینش را، فقط او مقصد و مقصود بشارت میدهد جبریل از اوصافِ کمالِ او سلام از گل نثارش کن، شود تا قلبِ او خشنود بزن بوسه به دامانِ، رسولِ مهـربانیها رسولی که مُشَرّف گشت بر"قوسینِ اَو اَدنی" صدای مهربانِ عشق میآید از این مَقدم لبانش سورۀ طاها جـبـیـنش آیتِ اسـرا! قوسینِ اَو اَدنی متن عربی، قسمتی از آیه ۹ سورۀ نجم، که اشاره به معراج پیامبر (ص) دارد |